Glazen deur

https://i1.wp.com/www.glazen-deur.nl/images/clarit-1.jpg

Sommige mensen lijken nabij
Tot op bepaalde afstand
Kun je hen naderen daarna:
Een grens kom je niet voorbij

Zo gaat het met dezen
Anderen echter bellen je
Telkens en lopen steeds
Achter jouw lijf aan te sjezen

Geen twee mensen zijn gelijk
Het is de schoonheid van het leven
Maar dat is bepaalde momenten
niet altijd hoe ik het bekijk

D

Alles stroomt

Jij ontwikkelt je kind niet
Dat doet het zelf
Mensen plaatsen emoties
Ook zij blijven niet

Jij blijft achter
Zij gaan
Of jij gaat
Zij blijven achter

Nieuwe personen emoties plaatsen
Uitdaging of wennen
Alles moet stromen, doch komt
Ooit hereniging of terugkaatsen?

D

Reis door je geest

Een reis door de bergen of langs zee
Naar de verte blauw, groen of in aardetinten
Is prachtig. Doen! Vooral niet laten!
Toch: zeul jezelf ook eens niet mee

Ook als je niet weggaat
Kun je op reis langs Plato, de Koran,
Een film, cd of je dagdromenland
Waar je uiteindelijk gratis heengaat

Wie nadenkt, gaat op reis
Weet vaak wel soms niet waar het eindigt
Dat is ook een avontuur
Wie weet word je, ik wijs

D

Blauwe stilte

Zoals het vliegen druppelt van gebroken vleugels

valt blauwe stilte op steen.

Mijn binnenkant is voortaan de enige plek waar ik reis.

Ik ben de rijstvelden vergeten, de dadelpalmen,

de gewonde zwanen door witte mist omgeven.

Op het paard van mijn portemonnee kwam ik hier aan.

Mijn hart is mijn bankpasje,

de zon, de maan en haar ogen mijn pincode.

En nu ben ik hier, in het koninkrijk

van vallende wateren en opstijgende ambtenaren

als een kwartiertje vertraging in regen.

Mijn vertrek is mijn enige bestaan.

Ik moet gaan,

naar het Zuiden als deze stilte het Noorden,

naar het Noorden als deze stilte het Zuiden is.

Al Galidi

Al Galidi (1971) werd geboren in Irak. Zijn laatste bundel De herfst van Zorro is genomineerd voor de VSB-poëzieprijs 2007.

https://i2.wp.com/elisebuskermolen.exto.nl/gallery/dbimages/178/178-m-36025.jpg

Suiker

Als fijn wit zand
Op een gedroomd strand
Vandaag bijeen gewaaid
Maar inmiddels weggesnaaid

Heerlijkheid op heerlijkheid
Geglazuurd stijfgeklopt en geconfijt
Bijgekleurd met roze blauw geel
Geen bittere smaak in dit geheel

Toch nooit saai is het tussen mensen
Contrasterende personen en wensen
Soms zoet soms zout soms hard
Soms zacht soms lief soms verward

Eid mubarak said,

D

Licht of donker

Licht geeft energie
Maar duisternis rust
Soms heb je dat nodig
Dan juist weer die

In rust bouw je je basis
Daarna vitaal je opstal
Vanuit je buik klim je
Wat soms groot geraas is

Waar je komt weet je nog niet
Je wil ergens heen en hoopt
Op moois maar je weg loopt
Niet altijd door veilig gebied

Langs spiralen

Vakanties voorbij
Niet 1 januari doch 1 september
Cursusjaar begint weer
Nieuwe ontmoetingen doen wij

Jij, ik zagen elkaar
Gaan van zomer naar herfst
Naar zomer, in verbinding
In het nieuwe jaar

Geen grijs en wit
Doch kastanjebruin
In gouden licht badend
Aan het begin van elke rit

D

Dé waarheid

De mens wil altijd weten wat de ultieme waarheid achter alles is en merkt dat die achter een deur te vinden is die net boven de horizon is. Wil de mens er naartoe gaan om hem te openen en te kijken wat er achter is, reist de deur mee tot alweer net boven de horizonRegenboog Heel hatelijk eigenlijk.

Geen hardvochtig geloof

Het is niet zo eenvoudig als dat wel gedacht wordt: de Koran zegt
enerzijds ‘de wijn en het geluksspel… zijn slechts een gruwel van het
maaksel van Satan. Ontwijkt dat dus wellicht zult gij wél-varen’ 5:90
doch anderzijds ‘o gij die gelooft nadert niet tot de salat (het gebed)
als gij dronken zijt totdat gij weet wat gij zegt…’ 4:43. Waarmee
slechts gezegd wordt dat ook wie zondigt nog kans heeft op het geloof
en het gebed mag verrichten. En er wordt weleens hardvochtig gedacht.

Uitbuiting

We worden niet uitgebuit door Anders Moberg.

ECHT NIET.De man kreeg zijn miljarden omdat anderen vonden dat hij het waard was.
Hoe kwam zijn (toenmalige) werkgever AH aan die miljarden? Doordat vele
duizenden vrijwillig hun levensmiddelen bij hún kopen ipv de
concurrentie. Daar zit ‘m de crux: je HOEFT NIET bij AH te kopen. Het
kan zijn dat je teveel betaalt dankzij de grote bonus voor de
bestuursvoorzitter welnu dan koop je toch elders? Dus je wordt
niet uitgebuit door Anders Moberg.

Anders ligt het al voor de directeur van CWI Amsterdam met z’n gouden
toiletten. Die wordt met z’n hele marmeren kantoor incluis betaald uit
de verplichte premies volksverzekeringen die het volk uit zijn district
GEDWONGEN betaalt. Een directeur van een collectieve voorziening of
overheidsinstelling die zich oneigelijk verrijkt, kunnen we dus wel
zien als een uitbuiter. Immers de ‘klant’ nee de burger heeft geen
alternatief, moet hem betalen. De tegenhanger daarvan is, dat de burger
dan mag eisen dat de gelden besteed worden aan datgene waarvoor ze
bedoeld zijn en niet aan luxe. In het geval van een particuliere onderneming als AH gaat dat niet op.
Je hebt een alternatief, je kunt dan niet eisen dat de directie geen geld
aan luxe besteedt.

En dan iets over corrupte bankiers. In de VS hebben ze het wat dat betreft beter bekeken: wie z’n
onbegrijpelijke woekerhypotheek niet betalen kan, betaalt gewoon niet.
Die krijgt hooguit een negatieve registratie en moet z’n huis uit. Maar
dan verhuist ie naar een andere staat en zoekt daar wat nieuws. Zo
selecteren de malafide leningen zich vanzelf wel uit. Hier echter is
verhuizen door de sociale woningwetgeving vele malen moeilijker en
moeten mensen zelfs de slechtste hypotheek alsnog afbetalen. Langdurige
rechtszaken zijn nodig om hun malafide karakter te bewijzen en niet
iedereen kan die tijd eraan besteden.

Ik zit niet met Mobergs miljarden in m’n maag. De man komt toch ooit in
z’n kist en dan kan ie z’n geld niet meenemen. Die gedachte geeft rust.
Waar ik wel mee zit is dat z’n voorganger Verhoeven de resultaten van
AH vervalst heeft om de aandelenkoers te flatteren.

Er is nog iets veel ergers waar ik nog veel meer mee zit. Al die drugsgelden, mensenhandelverdiensten
die besteed worden aan onroerend goed. Dat an sich is reeds uitbuiting.
Maar het wordt nog erger dat de staat de gelden zich toe-eigent zodra
de criminele witwassers betrapt worden. DAT is uitbuiting. Dat is een
staat die verdient aan de misdaad. Wie hebben recht op het geld? De
slachtoffers van de drugs- en mensenhandel. Zoals ik er ook mee zit dat
de staat btw heft op drugshandel via de coffeeshops en op de
prostitutie. DAT is pas de echte uitbuiting. Laat Mobergs miljarden
verder met rust. Alles wat de man doet, is de chaos van zijn voorganger
opruimen en levensmiddelen verkopen. Dat is eerzaam.

Het verbaast mij altijd hogelijk dat er geen enkele prioriteit gegeven
wordt aan het oplossen van drugsgerelateerde diefstallen en dus ook niet aan
schadeloosstelling van bestolenen. Er wordt wel vaker gezegd dat het
strafrechtsysteem in ons land teveel uitgaat van daderbescherming, in
de zin van reclassering en re-integratie, en te weinig van
slachtofferbescherming. Schadevergoeding voor slachtoffers bestaat
nauwelijks in het recht hier, wel zijn er heel veel boeteregelingen
waar slechts de staat van profiteert. Zoals er ook geen aandacht is
voor re-integratie van de slachtoffers van ernstige misdrijven. Dat mag
wmb wel anders. De kosten voor de maatschappij daarvan zijn onnoemelijk
veel groter dan die van een dwaas concern dat z’n directeur een kolossale beloning geeft.

Als een ander (veel) meer verdient dan jij

Wat maakt het je uit dat een ander (veel en veel) meer
verdient dan jij? Waarom voel je je niet geprikkeld om zelf iets te
gaan doen waarmee je meer kunt verdienen dan je nu doet? En als je dat
niet wil, waarom dan niet je erbij neerleggen dat je minder verdient en
een ander z’n meerdere verdiensten gunnen? Waarom wil jij je (een deel
van) andermans verdiensten toe-eigenen?

IK zie het als een principiële denkfout en ook slechte weg voor een maatschappij om je andermans verdiensten hetzij direct hetzij via de belastingheffing toe te eigenen.

Solidariteit

Angst voor de onzekerheid die het leven nu eenmaal inhoudt, leidt tot doorgeschoten collectivisme. ‘Samen’ kunnen we armoede en ontslag wel tegengaan. Niets is minder waar. Doorgeschoten solidariteit met alles en iedereen leidt tot van alles, vooral bureaucratisering, behalve het vervullen van de normale kerntaken die ieder individu heeft en dus uiteindelijk ook tot armoede. Laat wie kan voor zichzelf zorgen en beperk sociale zekerheid tot degenen die het echt nodig hebben. Zelf een huis zoeken, zelf sparen voor je pensioen, zelf verantwoording nemen voor eigen leven en familie. Het is toch niet te vermijden dat sommige mensen meer verdienen dan gemiddeld en dat moet je niet willen ook. Wie bepaalde dingen goed doet, verdient meer. Dat is niet anders en hoe eerder mensen zich dat beseffen, hoe beter ze het zelf ook krijgen. Kijk naar je eigen gras en niet naar dat van een ander, als je de dokter buiten de deur wil houden.