Ergens gelezen

‘mensen denken dat ze geluk zoeken, maar vaak zoeken ze veiligheid en
dus zoeken ze steeds opnieuw naar dat wat ze kennen en ook kunnen
hanteren; waarin hun plaats duidelijk is. Oude pijn kan heel veilig voelen. Het zijn valkuilen die we zelf graven.’

‘Wat me trouwens ook opvalt is dat de problematiek van de ander altijd makkelijker lijkt dan die van mezelf. Wanneer ik zoiets zou lezen van een ander zou ik denken : “kappen”, en wanneer het jezelf betreft ga je ermee aan de haal. Misschien juist omdat je de pijn van een ander zo goed begrijpt.’

‘De mens kiest (onbewust, veelal zelfs dwangmatig denkend dat juist deze
keer niet te doen) eerder en keer op keer, veelal een heel leven lang,
voor het pad dat al bekend is, ook al brengt dit keer op keer het niet
gewenste. Hoezo is de mensheid hardleers’

Heel waarGloeilampje Als je het merkt, is die bewustwording misschien een instrument om het weinig heilzame patroon te doorbreken. Niet makkelijk! Want ‘boosheid die bindt’ betekent dat je ergens nog houvast hebt aan een stukje verleden dat je niet graag genoeg kwijt wil of waar je nog herinnering aan wil houden. Zodra de boosheid over is, is de band met dat verleden echt doorgesneden. Zo kan het ook gaan met ongezonde gedragspatronen. Overigens: culturen ontstaan uit ervaringen uit het verleden van een groep.

D