De moderne aflaat

De moderne aflaat, als die bestaat, is volgens mij het doorgeschoten sociale zekerheidssysteem. De doorgeschoten belasting- en verzekerzucht is bijna niet meer op te
brengen en de maatschappij verstart steeds meer. Meer zekerheid
verkrijg je niet door er maar blindelings op los te betalen. Meer
zekerheid krijg je nooit. Behalve dat je doodgaat.

Misschien is het nog net geen verslaving, maar een vorm van dwangmatig handelen is doorgeschoten verzekerzucht wel. Het is bijvoorbeeld allang niet meer zo dat slechts de zwakkeren
kinderbijslag ontvangen. Of in een sociale huurwoning wonen. Of…
of… dat kan weleens minder allemaal. Laat mensen meer voor zichzelf
zorgen. Vijfentachtig tot negentig procent van het volk kan dat ook
gewoon. Nu is het zo dat verzekerden premies betalen en vervolgens een
klein bedrag uit het fonds terugkrijgen, als ze kinderen hebben. What’s
the point, vraag ik me dan af. Ik heb kinderen, maar ben misschien wel
goedkoper uit zonder AKW. Wat mij betreft hoeft er geen alternatief te komen voor overbodige vezekeringen, of
het moet minder belasting- en premiedruk zijn. Minder verstikking, is
het resultaat.

Om ook met iets positiefs te komen: de zorgverzekering nu is een hele verbetering met het systeem vroeger. Ziektekostenverzekering
is nu idd voor iedereen bereikbaar, niemand wordt buitengesloten en
moet zich duur ‘particulier’ verzekeren, zoals voorheen. En je
verzekeren tegen ziektekosten is ook echt rendabel, want die kosten
zijn vaak vele malen hoger dan de premie. Nee laat die vooral blijven. Ik heb kritiek op die sociale verzekeringen waarvan ik me nauwelijks
kan voorstellen dat de baten enigszins opwegen tegen de kosten. Dat kan
wat mij betreft weg.
Omgaan met medeburgers is een beetje te vergelijken met opvoeden: het is de kunst van het loslaten. Loslaten ipv pamperen.

Waarom ‘aflaat’? Omdat blindelings er op los betalen in naam van een vage solidariteit en sociale zekerheid, zonder na te denken of het wel nodig of effectief is, veel lijkt op een soort aflaat betalen voor opgebiechte zonden.

D

DSB toch niet failliet

DSB mag van de rechter alsnog een koper zoeken en daarmee is het faillissement opgeschort. Eigenlijk wel een goede zaak. Immers bij andere banken is ook genoegOntblote tanden mis en DSB heeft pech gehad met veel negatieve publiciteit, dat terwijl de bank in beginsel liquide en solvabel genoeg is. Of was.

Ander punt van ergernis:

Wie vijfenvijftig jaar oud is, mag met 65 jaar stoppen met werken, alle anderen moeten tot 67 doorwerken… en dat gaat pas in rond 2026. Laf en discriminerend. Ook leeftijdsdiscriminatie is discriminatie. Wat zou ik wel goed vinden? Iedereen dan doorwerken tot 67, behalve degenen die kunnen aantonen dit niet vol te houden. Of beter nog: AOW nog steeds vanaf 65 laten ingaan, maar iedereen meer keuzevrijheid gunnen omtrent de leeftijd boven 65 waarop men wil stoppen. Genoeg mensen willen immers helemaal niet verplicht stoppen met 65.

D